ÇEVRE GÜNÜ

ÇEVRE GÜNÜ
Sabah uyandınız,pencereyi açtınız ‘’azıcık temiz hava alayım da güne sağlıkla başlayayım’’ dediniz. Gözüm iki yeşil ağaç görsün de ciğerime dolan oksijenin keyfini süreyim istediniz. Fakat o da ne? Pencereden gördüğünüz küçük ormanlık alan yok edilmiş. Yerine kim bilir kaç katlı,estetikten uzak bir bina hatta site dikecekler.Pencerenin arkasına sakladığınız küçük çiçeğinizi kaç gündür ihmal ettiğinizi o an fark ettiniz ve hemen biraz su verdiniz. Ölmeden kurtarabildiniz çiçeğinizi.
Biraz moraliniz bozuldu ve kahvaltı için mutfağa yöneldiniz. Televizyonu açıp yüzünüzü yıkarken televizyonda haber muhabiri, bundan sonra şebeke suyunun yalnızca günde iki saat verileceğini söyledi. SAdce iki saat içinde suyla tüm işlerinizi bitirmeniz gerektiğini ve o saatlerde işten eve yetişemezseniz yaşayacağınız krizi düşündünüz. Kahvaltınızda her zaman kullandığınız kadar çok çatal bıçak kullanmadınız,bulaşıklarınızı elde yıkadınız o sabah. Banyoda her sabah yarım saat kalırken o sabah sadece on dakikada işlerinizi halledebildiniz. Sabahtan akşama kadar açık kalan klimayı kapattınız o gün.
İşe gitmek için evden çıkarken çöpü de sokaktaki çöp konteynerine attınız. Sokaktaki çöp poşetleri ilk kez dikkatinizi çekti o sabah. Sadece plastik,kağıt atıklar da değil,cam atıklar var her yerde. Çocuk bezi,çekirdek kabukları,cam şişe kapakları,en çok da kullanılmış maskeler atılmış etrafa. Arabanıza binip radyoyu açtınız ve duyduğunuz ilk cümle o sabah benzine yapılan zam haberi oldu. Arabadan inip elli metre ötedeki durağa yürüdünüz. Otobüse binip hemen şoförün arkasına geçtiniz. Otobüsün boş olması çok ilginizi çekti ve şoföre durduğu an sordunuz:’ Bugün benim şansımdan mı böyle boş?’
Şoförün cevabı şaşırttı sizi:’’ Her gün böyle çünkü artık insanlar toplu taşıma kullanmak istemiyor. Trafiğin hali ve otobüse binenlerin hijyen kurallarına duyarsızlığı yüzünden çoğu insan araba almış.’’
Otobüs sizi şehrin uzun zamandır gitmediğiniz semtlerine götürüyor ve artan betonlaşma karşısında daha da afallıyorsunuz. Ne bir ağaç denk geliyor ne doğru düzgün bir çiçek. Sonra yıllar önce ailenizle geldiğiniz gölün yanından geçerken gölün kurumuş olduğunu görüyorunuz. Üzülüyorsunuz. Sabah duyduğunuz su haberi geliyor aklınıza. Ülkede suyun kıymetinin bilinmemiş olmasına üzülüyorsunuz. İnsanların hatta kendiniz dahil,bugüne kadar nasıl bu denli duyarsız kalabildiğinize şaşıyorsunuz sonra.
İşe geldiğinizde masanızda bir fidan bekliyor sizi. O günün çevre günü olduğunu o fidanı hediye eden iş arkadaşınızdan öğreniyorsunuz. O günü kutlar mısınız?